Πέμπτη... ντααααν
28... ντααααν
Μαΐου... νταααν
2009... ντααααααααααν
οι καμπάνες είχαν αρχίσει να χτυπάνε καιρό πριν όταν είχε ανακοινωθεί η συναυλία και ακούστηκαν ακόμα δυνατότερες όταν έφτασε το εισιτήριο στα χέρια μου. Όμως τίποτα από αυτά δεν προμήνυε αυτό που θα ζούσαμε την μέρα εκείνη. Την μέρα που οι AC/DC έπαιξαν για εμάς.
Δεν ξέρω γιατί άργησαν τόσο να έρθουν στην Ελλάδα. Δεν ξέρω αν φταίει η αμοιβή τους ή το marketing τους ή οτιδήποτε άλλο. Απλά χαίρομαι που τους είδα όσο ακόμα μπορούσα να τους απολαύσω. Και λέω είδα γιατί τους είχα ακούσει πολλές φορές. Είτε στα album τους, είτε στο youtube, είτε ακόμα σε DVD με συναυλίες τους. Και λέω μπορούσα να τους απολαύσω γιατί με πείραν τα χρόνια πια και χρειαζόμουν όλη την ενέργεια που μου έχει απομείνει για να ζήσω ολοκληρωτικά αυτή την συναυλία (εντάξει υπερβάλω λίγο, δεν μεγάλωσα τόσο..).
Δεν θέλω να κάνω ένα review που να αναλύω τι έγινε και πως έγινε σε κάθε τραγούδι με κάθε λεπτομέρεια. Θεωρώ ότι θα χαλάσω την μαγεία της ημέρας που δεν μπορεί να αναλυθεί σε επί μέρους κομμάτια. Ήταν ένα συνολικό show, ένα show που δεν ξέρω αν όμοιο του έχει δει η Ελλάδα εκτός από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Υπερβάλω; δεν ξέρω, ίσως, έτσι νοιώθω όμως, ότι έζησα κάτι μοναδικό.
Από την είσοδο μας, χαλαρή, χωρίς ταλαιπωρία, με λίγο ακριβή μπύρα
. Στους Ιρλανδούς Answer που έπαιξαν απίστευτα και δίκαια καταχειροκροτήθηκαν από τον κόσμο. Στους απίστευτους AC/DC που για δύο ώρες έπαιξαν για εμάς, για να μην πω για εμένα. Γιατί έτσι ένοιωθα ότι έπαιζαν για εμένα, ότι ήρθαν στην Ελλάδα, στο Ολυμπιακό στάδιο μόνο για μένα. Και ίσως έτσι να ήταν τελικά. Όλα ήταν άψογα.
Τρένα, καμπάνες, στριπτήζ, τεράστιες φουσκωτές κούκλες, όλα πέρασαν από την τεράστια σκηνή που είχαν φέρει μαζί τους. Ο Brian Johnson με την τραγιάσκα του γέμιζε όλη την σκηνή (ναι αυτή την τεράστια). Το ΟΑΚΑ στέναξε κάτω από τις μπότες του και τα οι κερκίδες σειόταν επικίνδυνα σε κάθε κραυγή του. Frontman, showman και άλλες αγγλικές λέξεις προσδιορίζουν αυτόν τον άνθρωπο. Όμως πρωταγωνιστής όπως ήταν φυσικό ήταν ο Angus Young. Σάρωσε τα πάντα. Πάνω κάτω δεξιά αριστερά, γδύθηκε ντύθηκε, σόλαρε... μα πόσο χρονών είναι τέλος πάντων; Μάλλον έχει κάνει και αυτός την γνωστή συμφωνία.
Το τέλος μας βρήκε να αναρωτιόμαστε "κιόλας;" και ας είχαν περάσει τόσες ώρες και τόσες νότες. Φύγαμε γεμάτοι όμως και θέλω να ελπίζω ότι και οι AC/DC πήραν κάτι από όλη αυτή την ενέργεια του κόσμου και θα μας τιμήσουν ξανά με την παρουσία τους.
Και για να μην παρασυρθώ άλλο σε ανόητους συναισθηματισμούς και υπερβολές σταματάω εδώ. Σύντομα θα βάλω φωτογραφίες από την συναυλία αλλά μέχρι τότε απολαύστε το video και αν δεν ήσασταν εκεί... λυπάμαι.
Για αυτούς που τους ενδιαφέρουν τα τυπικά
Set list:
01. Rock N' Roll Train
02. Hell Ain't A Bad Place To Be
03. Back In Black
04. Big Jack
05. Dirty Deeds Done Dirt Cheap
06. Shot Down In Flames
07. Thunderstruck
08. Black Ice
09. The Jack
10. Hells Bells
11. Shoot To Thrill
12. War Machine
13. Dog Eat Dog
14. Anything Goes
15. You Shook Me All Night Long
16. T.N.T.
17. Whole Lotta Rosie
18. Let There Be Rock
19. Highway To Hell
20. For Those About To Rock (We Salute You)
we salute you!
Fire!
Dilber MC Theme by HarzeM