Αντιγράφω το κείμενο από Blog με μερικές αλλαγές λόγω μη συνέχειας.
πρωτότυπο κείμενο:
http://nightwishgr.blogspot.com/2008/03/march-metal-day-2008-2.htmlMarch Metal Day 2008 μέρος 2οΝαι ήταν λίγο μεγάλος ο καφές τελικά, αλλά τώρα είμαι εδώ και ακούγοντας Αγγελάκα ξεκινάω την καταγραφή των απόψεων μου για την συναυλία των Nightwish στο March Metal Day Festival 2008.
Μετά από ένα αρκετά μεγάλο σετ των Nevermore, θα περίμενε κανείς ότι η σκηνή των Nightwish θα ήταν έτοιμη, αλλά θα έσφαλε. Μια "αδικαιολόγητη" καθυστέρηση μας περίμενε πάλι αλλά για άλλη μια φορά είπαμε ας πάει και το παλιάμπελο.
Όσο περιμέναμε συνειδητοποίησα ότι τίποτα δεν με ενοχλεί περισσότερο σε μια συναυλία από τις τσάντες που κουβαλάνε κάποιοι μαζί τους. Δεν καταλαβαίνω που νομίζουν ότι πάνε και πρέπει να κουβαλάνε τα υπάρχοντα τους μαζί και μάλιστα στις πρώτες σειρές. Γιατί πρέπει να είναι μπροστά 200 άτομα και 200 τσάντες και όχι 400 άτομα; γιατί δεν πιάνουν μόνο χώρο αλλά μας εμποδίζουν και να ελισσόμαστε στο χώρο. Έχετε σκεφτεί πόσο ενοχλητικό αλλά και επικίνδυνο είναι αυτό που κάνετε; Μάλλον όχι, τι σας νοιάζει άλλωστε.
Ήρθε λοιπόν η ώρα και η μαγνητοφωνημένη εισαγωγή γέμισε τα ηχεία, ή μάλλον απλά ακούστηκε από τα ηχεία γιατί με το ζόρι ακουγόταν. Σπίτι μου παίζω πιο δυνατά μουσική. Όπως θα καταλάβατε ήδη δεν έχω διάθεση να πω πολλά καλά λόγια, όχι από κακία προς κάποιον αλλά γιατί δεν βρίσκω καλά λόγια να πω.
Ο ήχος ήταν εκπληκτικά χαμηλός, η Anette σχεδόν... χωρίς σχεδόν, δεν ακουγόταν καθόλου σε μερικά τραγούδια και κανείς δεν ενδιαφερόταν για αυτό. Η συγκεκριμένη σκηνή, η Angel, δεν είχε πρόβλημα όλη μέρα (εν αντιθέσει με την Demon) και δεν καταλάβαινα γιατί να έχει στους Nightwish ειδικά. Εμένα το μυαλό μου πήγε στο πονηρό πάντως.
H Anette βελτιωμένη αρκετά εν σχέση με τις πρώτες παρουσίες της, μου θύμισε αρκετά την Bjork, αν και σε έναν κύριο δίπλα μου θύμισε την Καλομοίρα. Αυτή η κοπέλα πάντως, στόμα είχε και μιλιά δεν είχε. Δεν φτάνει που το μικρόφωνο της «άνοιγε» μόνο ανάμεσα στα τραγούδια, ούτε τότε μιλούσε. Την δουλειά του frontman στους Nightwish έχει αναλάβει πια ο Marco (ένα από τα θετικά του όλου θέματος). Η Anette ήταν διακοσμητική πάνω στην σκηνή, όταν ήταν στην σκηνή. Γιατί το 1/3 της συναυλίας το πέρασε στα παρασκήνια.
Παρέα στην διακόσμηση της Anette έκανε και το ξανθό παιδάκι με την κιθάρα. Όταν δεν χόρευε μόνος του, όταν δεν έκανε ματάκια στο κοινό και όταν γενικά θυμότανε ότι κρατάει κιθάρα έπαιζε και καμιά πενιά.
Ο «κακός» Jukka βαρούσε τα τύμπανα μήπως και ακουστεί τίποτα και ο Tuomas κλασικά στον κόσμο τον δικό του.
Και δυο λογάκια για το κοινό. Τι καινούργια μόδα είναι αυτή να στέκονται με τις κάμερες στις πρώτες σειρές και να μην κουνιέται κανένας μήπως χαλάσει το γκρο του Tuomas; Είναι δυνατόν ακόμα και σε τραγούδια σαν το “Wish I had an angel” να κάθισε να κινηματογραφείς; Ποιος είσαι ο Αγγελόπουλος; Μια συμβουλή παιδιά: Ευχαριστηθείτε την συναυλία, ζήστε την όσο είστε εκεί και μην προσπαθείτε να την απαθανατίσετε για να την δείξετε στους φίλους σας.
Το συγκρότημα έμεινε λιγότερο από μία ώρα στην σκηνή αλλά εγώ είχα ήδη φύγει προς τα πίσω, δεν ήταν συναυλία metal αυτή, χορωδία κατηχητικού ήταν.
Εκείνη την μέρα έφυγα απογοητευμένος, ένιωθα ότι με κοροϊδέψανε και όχι δεν θα τα ρίξω στο φεστιβάλ, θα τα ρίξω στον Tuomas. Στον Tuomas που φοβάται μήπως η τραγουδίστρια γίνει πάλι η φίρμα του συγκροτήματος και του φάει την θέση στις αφίσες. Που όχι απλά πείρε μία άγνωστη, αλλά και τις έδωσε περιορισμένες «αρμοδιότητες», την υποβάθμισε πάνω στην σκηνή ώστε να μην τον ξεπεράσει σε δημοτικότητα.
Εγώ ο οπαδός, που έρχομαι στην συναυλία σας για να περάσω καλά κκ Tuomas, τι φταίω να πληρώνω τα ψυχολογικά σας;
Εν κατακλείδι όποιος έχει ξαναδεί live τους Nightwish δεν μπορεί να έφυγε ευχαριστημένος εκείνο το βράδυ. Θα το σκεφτώ πολύ αν θα ξανακάνω τα χιλιόμετρα που έκανα για να τους δω ζωντανά. Καλά είναι και τα CD.
Trivial:
Τι ρόλο έπαιζαν τα άσπρα μπλουζάκια που κρεμάσανε στα μικρόφωνα πριν την συναυλία; Δεν είχανε κουδούνια;